جهانی شدن به سبک اسلامی

در سال های اخیر به خوبی این نکته مشخص شده است که جهانی سازی بیش از آنکه آیینه ای از خواست و هویت فرهنگی جوامع مختلف باشد نوعی ادغام فرهنگی به نفع غرب است. در واقع فرهنگ لیبرال تمدن غرب به ویژه آمریکا به عنوان شاخص محسوب می شود که سایر فرهنگ ها باید به سوی آن حرکت کرده و در آن ادغام شوند.

امروزه رشد فناوری های نوین و رسانه ای ، ارتباطات  را از حد ملی و منطقه ای فراتر برده به طوری که پدیده ی جهانی شدن پی آمد آن محسوب می شود . از سویی ، تحولات فناوری بر جریان جهانیِ خبر نیز تاثیر گذاشته و اکنون انسان ها به سهولت از رویدادهای نقاط مختلف جهان مطلع می شوند . اما آنچه که در این میان حائز اهمیت می باشد آن است که جهانی شدن از دو بُعد قابل بررسی می باشد: جهانی شدن غربی و جهانی شدن اسلامی.

. البته در روند جهانی شدن به سبک غرب شاید ساحت های اقتصادی اساس و دروازه های ورود به عرصه ی جهانی شدن قلمداد گردند اما باید دانست که یکپارچگی فرهنگی و سیاسی از جمله تبعات حتمی و اهداف اصلی روند جهانی سازی است.

سرچشمه ی جهانی سازی را از جهتی باید در فعالیت های اقتصادی دانست . بدان جهت که ، چندین دهه ی پیش وقتی به تدریج نهادهای بین المللی اقتصادی پدید آمدند ضرورت گسترش همکاری ها و تبادلات افزایش پیدا کرد و به تدریج زمینه ها برای آغاز روند جهانی سازی مهیا شد . البته در سال های اخیر بیش از آنکه جنبه ی اقتصادی جهانی شدن ، مد نظر باشد بُعد فرهنگی آن برجسته شده است . بالاخص با گسترش رسانه های جمعی در سطح جهان به نوعی مرزهای اطلاعات و آگاهی از پیش روی جوامع برداشته شده و انحصار اطلاعاتی آنچنان معنای خاصی ندارد . به طور کلی میان سال های 1910 و 1950میلادی مجموعه ای از اختلالات اقتصادی باعث کاهش چشم گیر حجم و اهمیت جریان مبادلات در عرصه ی بازارهای بین المللی شدند . اما پس از جنگ جهانی دوم ، در "کنفرانس برتون وودز" ، جریان جهانی شدن معکوس شد .

 در مناسبات و محیط پس از جنگ جهانی دوم ، اقتصاد جهانی به طور چشم گیری با کمک موسسات اقتصادی بین المللی از جمله: صندوق بین المللی پول ، بانک جهانی و موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) و برنامه های بازسازی ، گسترش یافت . در دهه ی هفتاد میلادی ، آثار و نتایج این نوع بازار چه آثار مثبت و سودمند و چه آثار منفی و مخرب ، نمایان شد.

در سال های اخیر به خوبی این نکته مشخص شده است که جهانی سازی بیش از آنکه آیینه ای از خواست و هویت فرهنگی جوامع مختلف باشد نوعی ادغام فرهنگی به نفع غرب است . در واقع فرهنگ لیبرال تمدن غرب به ویژه آمریکا به عنوان شاخص محسوب می شود که سایر فرهنگ ها باید به سوی آن حرکت کرده و در آن ادغام شوند و یا حداقل در تعارض با آن نباشند .

در عصر معاصر واژه هایی همانند "جهانی سازی" و "یکی سازی فرهنگی" بسیار متداول گشته و تقریبا گفتمان حاکم بر جهان گفتمان "منجی طلبی" می باشد . اما در این اثنا غرب در تلاش است تا به نحوی خود را منجی آخرالزمان نشان دهد که انسان را از سختی ها رهانده . طی چند دهه اخیر غرب تلاش گسترده ای برای جهانی سازی فرهنگ لیبرالی و معرفی عقل مدرن و ابزاری به عنوان تنها ناجی بشریت انجام داده است.

باید توجه داشت که از نگاه اسلامی موضوع جهانی سازی از ابعاد مختلفی برخوردار است و به نوعی ما در برابر یکسان سازی غربی فرهنگ ها موضع داریم. ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایده ی جدیدی را در خصوص جهانی سازی به جهان معاصر عرضه کرده . در این اثنا فرهنگ انقلاب اسلامی ، خود را پایگاه اصلی تشکیل حکومت واحد جهانی به رهبری آخرین حجت خدا بر روی زمین می داند . البته بسیاری از صاحب نظران ، دخالت دادن چنین بحث هایی را در مسائل سیاسی اغراق آمیز و ناصواب می دانند اما شواهد و قراین حاکی از آن است که یکی از اصلی ترین دلایل خصومت و عناد "واشنگتن" علیه ایران که مهد فرهنگ شیعی می باشد ، موضوع مهدویت است . در واقع اقدامات غرب در به راه انداختن گفتمان ایران هراسی و هجمه ی گسترده به مسلمانان و یکسان سازی دین اسلام با خشونت و جنگ در ذهن افکار عمومی جهان را می توان نمونه های بارزی از دخالت موضع منجی گری در سیاست های آمریکا دانست.

باید توجه داشت که از نگاه اسلامی موضوع جهانی سازی از ابعاد مختلفی برخوردار است و به نوعی ما در برابر یکسان سازی غربی فرهنگ ها موضع داریم

آرمانشهر و یا بهتر بگوییم آرمان جهان مهدوی از نظر ماهیت و طریقت رسیدن بسیار متفاوت با آن چیزی است که امروز سردمداران غربی در پی اشاعه و ترویج آن در سراسر جهان هستند . مهدویت که از اساسی ترین نظریه های شیعه محسوب می شود ، دقیقا در برابر حکومت جهانی لبیرال دموکراسی قرار می گیرد زیرا در لیبرالیسم اساس بر منِ خودبنیاد گر ، فردگرایی  (individualism)و لذت گرایی ( Hedonism ) می باشد و به عبارت بهتر تفکرات اومانیستی ، تمامی ساحت های سیاسی اجتماعی را تکوین می بخشد .

حال آنکه در جامعه ی مهدوی اساس بر تعالی انسان ها و اتکال بر روح خدا سرشت انسان ها است و این همان جهانی شدن اسلامی می باشد که در راستای اهداف دینی عمل می نماید و با جهانی شدن غربی کاملا مخالف بوده و آن را نفی می کند و بر ما مسلمانان است ترویج و اشاعه ی این نوع از جهانی شدن.

فرآوری:آزاده مرنی

بخش ارتباطات تبیان

منابع: سایت آفتاب/ وبلاگ ارتباطات کلید توسعه

منبع : tebyan.net